krasannna

THE MOON

Abletsov Dmitry (UPelsin)

ах! зусім і забыўся, дарэчы
МОЙ ВАМ УСІМ КАЛЯДНЫ ПАДАРУНАК
апошнія мае пераклады О.Генры на сайце "ПрайдзіСвета"

Дары мудрацоў і Апошні лісток

добрыя, светлыя і цёплыя, як надыходзячае СВЯТА

Мае стасункі з самагонкі пачаліся ў трэцім класе. Мой аднакласнік Саша К. прынёс у школу пляшку самагону. А пачатковая школа наша знаходзілася побач з калгасным садам, дык на вялікім перапынку мы і зніклі там, каб ужыць гэты благародны напой. Апроч хлопцаў з маёй класы, пайшлі таксама і трое першакласнікаў.
Паселі пад дрэвам, але піць адважыліся толькі я, Саша, а таксама двое малых - Жэня Я. і Міша Я. Выпілі, закусілі яблыкамі, як дарослыя. Потым пайшлі ў школу. Мы з Сашам яшчэ неяк трымаліся. А вось першакласнікі наябеніліся капітальна. Настаўніца іх адправіла дадому. Потым унюхала, што мы з Сашам таксама не самыя цвярозыя. Званіла бацькам, але чамусьці мяне за гэты ўчынак ніхто не пакараў.

А яшчэ я люблю гнаць самагонку. Калі па змеявіку сцякае пяршак. Трэба макнуць у яго палец і падпаліць. Калі гарыць сінім полымем, то самагонка добрая, крэпкая, якасная. Калі не загараецца, то гаўно. За сваё жыццё я выгнаў нямала самагону.

А яшчэ ў самым раннім дзяцінстве паспытаў бражку. Яна звычайна стаяла ў нас у хаце на печы ў вялікай флязе. Час ад часу малы Дзіма не адмаўляў сабе ў асалодзе зачарэпнуць троху бражкі. У верасні ў Празе я паспрабаваў іхняе нейкае яблычнае віно, якое называецца бурчак. Адразу ўспомнілася дзяцінства і брага на печцы. Смак той самы.

Пьянству – бой! Пайшоў на фронт, буду праз 15 хвілін

я на мяжы зарэгістравання ўкантакці)
я навучыўся сушыць лімоны!!! УУУ!!!

(repost)

- ей 78 лет
- невысокая (где-то 160-165), среднего телосложения
- хромает на правую ногу очень сильно - у неё была травма, ходит с палочкой, очень медленно

- у неё должны быть с собой документы - Мельникова Глафира Пименовна
- пропала она в районе Юго-Запад - Малиновка

- исчезла 27 декабря, в воскресенье. Утром вышла из дома (улица Рафиева) - ехала к нам в гости, на проспект Любимова, перед этим мы с ней созванивались. Ехать минут 5-10. Через три часа забили тревогу - мобильный не отвечал, домашний тоже. Оказалось, что мобильный бабушка забыла дома. Всех соседей расспрашивали - никто не видел. Весь день звонили по больницам, ездили в милицию, несколько раз заезжали к ней домой. Обыскали всё - и по старому адресу, в Серебрянке, и на дачу ездили - вдруг там, и в Шклов звонили, где жила её сестра, во все районные больницы - Молодечно, Радашковичии т.д., узнавали и по всем областным городам.

- одета в драповое светло-кофейное пальто, круглая шапка их искусственного меха, светло - коричневая, чёрные полусапоги без каблуков, чёрная палка-трость

- волосы практически как на фотографии, крашеные, но сильно выгоревшие, светло-русые

если кто-то вдруг сможет чем-то помочь , то вот телефоны, по которым можно звонить:
велком (044) 795-54-33
МТС (029) 708-55-94
(029) 754-45-32
город 271-61-60

"День Триффидов" совсем ничего. И новый альбом Земфиры тоже не плохо.

яркие веселые :)
сделаю на заказ
с моими нитками 15-20 упавших ежиков (зависит от размера лаптя и длины голенища)
с вашими нитками 12-17 у. ежиков (те же условия)
расчет в килозайцах по курсу покупки ежей на день расчета.
локация Минск

обращаться в комменты, почту (kosobut@gmail.com), телефон (029) 502-22-00, (029) 120-33-31 


* разрешение на ремесленную деятельность имеется в виде регистрации оплаты оной в ГНИ.

Подскажите, пожалста, где в Минске учат рисовать взрослых, не умеющих рисовать? (кружки, курсы и пр.)
Заранее спасибо.

Чым цікавіцца сучаснае мастацтва? У той дзірцы,
у якой яно апынулася, сучаснае мастацтва
цікавіцца выключна чорна-белымі здымкамі,
дзе сфатаграфаваныя нашы лёгкія – дзіравыя,
нібы ветразі кітайскіх
рыбалавецкіх
чаўноў.

Але ёсьць цэлыя этнічныя і рэлігійныя групы,
што існуюць паралельна з афіцыйнай культурай
і не заганяюцца з нагоды сьмерці мастацтва.

Скажам, грэка-каталікі Галічыны,
якія кажуць: сьмерць – гэта будзільнік,
ты сам заводзіш яго на шостую раніцы, а калі ён
будзіць цябе сваім сатанінскім дзылінканьнем,
ты пачынаеш ныць:
маўляў, яшчэ пяць хвілін,
усяго толькі пяць хвілін.

На Каляды мне давялося пераяжджаць
польска-ўкраінскую мяжу,
і гэта быў поўны аўтобус грэка-каталікоў Галічыны,
жанчыны ў хустках, з тысячай
растаманскіх амулетаў і абярэгаў,
жанчыны, якія сплавілі ў Пшэмышлі
калядны сьпірт і на выручанае бабло
закупілі абразкі, сьвечкі ды пацяганыя мошчы сьвятых
для сваіх цёплых грэка-каталіцкіх парафій.

Але дзьве жанчыны – відаць, гэта былі жанчыны
без амулетаў і абярэгаў – штосьці ня скінулі,
не пасьпелі скінуць, не закупілі мошчаў
для сваёй парафіі і разумелі, што ім за гэта будзе,
як яны ўляцелі, ня дзіўна, што паводзілі яны сябе
агрэсіўна, чапляліся да іншых жанчын,
да іхных абразкоў, і паступова ўсё гэта
ператваралася ў вялікія разборкі,

сукаблядзь – крычалі яны адна адной, нібы стары
вудысцкі праклён,
сукаблядзь – паўтаралі кіроўцы, трымаючы ў руках
срэбныя расьпяцьці,
сукаблядзьсукаблядзь – шапталі ў сьне дзеткі,
жуючы салодкую ганджу.

І ад гэтых словаў вогненая віхура
ўздымалася над сьнежнымі палямі,
так – менавіта вогненная віхура,
і пакуль гэта ўсё трывала,
сьнег згортваўся,
нібы кроў,
на халодных палях Галічыны.

Але як толькі гэтыя сукі
перасеклі дзяржаўную мяжу...

ПОЎНАЯ ВЭРСІЯ КАЛЯДНАЙ ГІСТОРЫІ НА "ПРАЙДЗІСЬВЕЦЕ"

  

* Глядзіце, што мне на Раство дзеці падаравалі: та-да! Кацянятка! (падарунак тыпу "калі табе не падабаецца, будзе нам"). Маленечкае пухнатае дзеці самі й назвалі - Карамель. Прыйшла сяброўка да дзяцей у госці, пытае "Як завуць коціка?", Кіта з гонарам: "Коралайн Карамель Болтан, запомніла?"

Вось яны якія, карамелькі:


* А вот и мой рождественский подарок, кошка Карамель. Подарок от девчонок из раздела "если тебе кошка не понравится, мы себе заберём". Но мне она понравилось. Кушает она, правда, не по-детски, и скоро из Карамельки будет переименована в Колобка.

* Let me show you Caramel, my new kitty. Sweet, isn't she? Kids gave her to me for Christmas, and yes, I liked her right away. She was shy and skinny at first but now her playfulness came out. And so did her appetite. When I asked Keetah about kitten's name, Keetah replied solemnly: "I named her Coralline Caramel Boulton. Call her Caramel for short". So here she is, Caramel.

( Яшчэ 5 здымкаў коткі || 5 more kitten pictures )

**
На вінілавых пласцінках ёсць паветра, ёсць адлегласць…
А на сучасных дысках толькі музыка.

**

Тут четыре дня праздников намечается. Думали чем хотим заняться и решили, что проедемся с детьми по Беларуси. Посоветуйте, пожалуйста, красивые места и просто интересные города/деревни. Может быть знаете хорошие гостиницы. Ну и т.д.
Я в вас верю, вы все знаете!